Likdoorn of eksteroog

Wat is een likdoorn of eksteroog precies?

Een likdoorn (ook wel eksteroog of eeltpit genoemd in de volksmond) is eelt dat in de vorm van een hard puntzakje in de huid naar binnen gegroeid is en daardoor druk uitoefent op zenuweinden, wat erg veel pijn met zich meebrengt. De hoornachtige verdikking van de opperhuid heeft meestal de vorm van een wig of kegel. Men spreekt van een eksteroog, wanneer 2 likdoorns op de tenen tegenover elkaar geplaatst zijn, zoals een paar ogen. Een andere (medische) naam voor een likdoorn is clavus, of ook helos. Veel mensen vragen ons hoe een likdoorn eruit ziet. Daarom hebben we hieronder een afbeelding geplaatst.

Afbeelding van een likdoorn aan de kleine teen.

Afbeelding van een likdoorn aan de kleine teen.

Een likdoorn of eksteroog komt vooral voor bij een aanhoudende drukking op eenzelfde huidplek. Tussen deze huidplek en het onderliggende been zal er zich meestal slechts een dunne laag van weefsel bevinden. Vandaar dat een likdoorn of eksteroog het meeste voorkomt op de voeten en dan meer specifiek op de tenen. Zeker personen die knellende schoenen dragen zullen vroeg of laat last krijgen van een eeltpit. Op den duur kan het weefsel rond de likdoorn zelfs ontstoken raken.

eksteroog

Likdoorn onderhuids

Een likdoorn of eksteroog wordt ook wel eens verward met een wratvoetschimmel of schimmelnagel. Likdoorns of eksterogen ontstaan zoals gezegd doorgaans door het gebruik van verkeerde schoenen, maar ook bij een afwijkende stand van de voet of de tenen. Daarom moet je extra opletten bij kinderen. Daar kunnen beginnende likdoorns vaker voorkomen, omdat een kind minder aandacht besteedt aan het ‘knellen’ van de schoenen. Langs de andere kant moet je ook bij ouderen extra oppassen. Bij oudere mensen wordt de huid dunner en de eeltlaag dikker (dikwijls hebben zij een dikke bult op hun grote teen), wat de kans op een likdoorn vergroot.

Ontstaan van een likdoorn

Ontstaan van een likdoorn

Een andere, minder bekende oorzaak van likdoorns is het dragen van een korset. Door de druk en de wrijving van het korset ontstaan soms likdoorns aan de heupen, door veel knielen op de knieën enz.

 

Hoe kan je een likdoorn of eksteroog het beste behandelen?

Ter vermindering van de pijn kan je, zolang de likdoorn er nog zit, bij de apotheek of drogist, schoenmaker of voetverzorger likdoornringen/viltringen, gevensterde likdoornpleisters (pleisters met een gat in het midden) of beschermkussentjes kopen. Onder de voeten kan je eventueel zelfs een viltzool dragen. Dit is een speciale zool met een opening ter hoogte van je likdoorn. Let wel: een likdoorn verdwijnt meestal vanzelf, maar dan moet wel eerst de drukking en wrijving worden weggenomen en dit is soms niet vanzelfsprekend. Zeker indien de voeten reeds gezwollen zijn of met veel eelt te kampen hebben.

Likdoorn behandelen

Likdoorn behandeling

Ook een voetverzorger of medische pedicure kan vakkundig een likdoorn behandelen, maar de behandeling moet natuurlijk ook de oorzaken aanpakken.

 

Likdoorn of eksteroog zelf verwijderen of niet?

Je kan een likdoorn zelf verwijderen of laten verwijderen. Als je de likdoorn zelf wil verwijderen moet je de eeltpit eerst een aantal dagen verzachten met likdoornpreparaten, likdoornpleisters en warme voetbaden. De volgende stap is om na zo een warm voetbad zoveel mogelijk van het eelt te verwijderen rondom de likdoorn. We raden je wel af om hierin te snijden. Dit is vragen om moeilijkheden. Wel kan je de eelt er proberen afschrapen of vijlen, met bij voorkeur een eeltverwijderaar of eeltrasp. Wanneer de huid week is door het warme voetbad en het overtollige eelt is verwijderd ga je de weke likdoorn er vervolgens met een stomp voorwerp uithalen. Een stomp voorwerp dient om sneetjes te voorkomen.

TIPS

  • Een eeltverwijderaar heb je in alle soorten en maten, elektrisch of niet-elektrisch, en kan je gemakkelijk (online) terugvinden, bijvoorbeeld bij Kruidvat of Blokker. Betrouwbare merken zijn Scholl en Hansaplast.
  • Pas op voor likdoornzalf of likdoornpleisters uit de apotheek of drogist. In sommige likdoornpleisters en preparaten zit een grote hoeveelheid salicylzuur (tot 20%), waarvoor sommige mensen overgevoelig zijn en huiduitslag van kunnen krijgen. Ook kan dit zuur de gezonde huid beschadigen. Diabetici bijvoorbeeld mogen deze middelen daarom niet gebruiken. Deze crème kan je herkennen aan zijn kleur: wit of geelachtig. Is de crème groenachtig van kleur, dan is er bovendien hennepextract toegevoegd.
  • Als je niet zeker van je stuk bent, ga dan naar een medische pedicure of naar je huisarts.

 

Bijzondere likdoorns

Er zijn nog enkele bijzondere vormen van likdoorns die we hier vermelden.

Vasculaire likdoorn

De vasculaire likdoorn is te herkennen aan donkere puntjes in de likdoorn. In dit type likdoorn zijn bloedvaatjes doorgegroeid. Deze likdoorn kan vanwege de kans op bloedingen niet op de gewone manier worden behandeld en moet eventueel zelfs chirurgisch worden verwijderd.

Neuro-vasculaire likdoorn

In de neurovasculaire likdoorn zijn ook nog gevoelszenuwen doorgegroeid en deze likdoorn is daarom de pijnlijkste van allemaal. Ook dit vraagt om een deskundige behandeling, waarbij speciale zolen voor druk- en pijnontlasting kunnen zorgen.

Weke likdoorn

De weke likdoorn is een erg pijnlijke likdoorn in de huid tussen de tenen en, zoals de naam al zegt, relatief zacht en week, en verder wittig. De oorzaak: te nauwe schoenen of een botvergroeiing van een teen door druk van een andere teen.

weke likdoorn

Verschil tussen harde en weke likdoorn

Bij de behandeling van de likdoorn, wordt deze eerst verhard en dan als een gewone likdoorn aangepakt. Om de plek van de likdoorn te ontlasten kan er een ‘teenspreider’ of ‘teenmof’ worden gebruikt.

Zaadlikdoorn

De zaadlikdoorn is een heel bijzonder type. Hij kan ontstaan zonder druk of wrijving op de voet. Deze likdoorn komt het meest voor onder de voet op de voetzool of op de hiel, vooral bij oudere mensen en mensen met een droge, slecht doorbloede huid. Hij komt meestal in meervoud voor, doet geen pijn en geeft geen verharding aan het oppervlak. Hij lijkt iets op zaadkorrels in de huid, vandaar de naam. Het invetten van de huid en een zachte inlegzool moeten hier uitkomst bieden. Alleen op plekken waar deze likdoorns hinderen, worden ze ‘uitgepit’.